Under the Tuscan sun

Σήμερα σας παρουσιάζω μία ταινία ( καμία σχέση με την Audrey Hepburn) όμως το στυλ ταινιών που μου αρέσουν γιατί έχουν συναίσθημα, ατμόσφαιρα, δάκρυ , πίκρα και χαρά.

Κυρίως όμως σου δίνει και πάλι πίστη και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο ...για την ομορφιά της ζωής.

Υπόθεση: Η Φράνσις Μέι είναι συγγραφέας και ζει στο Σαν Φρανσίσκο. Όταν ο γάμος της καταλήγει σε διαζύγιο, πέφτει σε κατάθλιψη. Με την προτροπή των φιλενάδων της αφήνει τα πάντα πίσω της και ταξιδεύει στην Ιταλία. Σε μία παρόρμηση αγοράζει μια παλιά βίλα στην Τοσκάνη. Όσο οι επισκευές του κτιρίου προχωρούν, η Φράνσις βρίσκει και πάλι το χαμένο της χαμόγελο, αλλά και τον έρωτα.

Η ταινία της Όντρεϋ Γουολς μας ταξιδεύει στα πανέμορφα τοπία της Τοσκάνης και προσφέρει χιούμορ και συγκίνηση, καθώς παρακολουθούμε την πορεία μιας γυναίκας προς την αυτογνωσία. Η Νταϊάν Λέιν –πλαισιωμένη από μία ομάδα ευχάριστων και εκκεντρικών χαρακτήρων- ενσαρκώνει την ηρωίδα της Μέι, με κέφι και φινέτσα.

Την είδα τυχαία ένα βράδυ του καλοκαιριού...δεν πρόλαβα να δω τίτλο , απλά θυμώμουν οτι έπαιζε η Sandra Oh ...γνωστή και ως Christina Yang απο τη σειρά Grey's Anatomy.

Επειδή τότε το Grey's Anatomy δεν το παρακολουθούσα ( στον Alter...) απλά είχα δει μερικά αποσπάσματα...μου φάνηκε οτι έπαιζε και η Μeredith Grey ( Ellen Pompeo) απο την ίδια σειρά...με αποτέλεσμα να ψάχνω στο διαδίκτυο και να μη μπορώ να βρω τίποτα σχετικό.

Τελικά η Diane Lane είναι η πρωταγωνίστρια σε αυτή την ταινία.

Για τους ρομαντικούς.

Audrey Hepburn

Γεννήθηκε με το όνομα Audrey Kathleen Hepburn-Ruston , κόρη ενός Βρετανό-Ιρλανδού Τραπεζίτη και μίας Βαρόνης Ολλανδικής καταγωγής , στις 04/05/1929 στις Βρυξέλλες .

Κατά την διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου πολέμου ζούσε με την μητέρα της στην Ολλανδία όπου και σπούδασε χορό , λέγεται ότι συνεργάστηκε με την Resistance ως αντιστασιακή προς τους Γερμανούς κατακτητές.

Το 1948 μετακόμισε στο Λονδίνο όπου και συνέχισε τις σπουδές χορού . Δασκάλα της υπήρξε η Marie Rambert ( μεταξύ των άλλων και δασκάλα του διάσημου χορευτή Waslavw Nijinski) , τον πρώτο ρόλο της σε μια ολλανδική ταινία τον έπαιξε το 1948 .
Ταυτόχρονα έκανε το ντεμπούτο της ως χορεύτρια στο Show “High Button Shoes”

Μετά τις σπουδές της στον κλασικό χορό εργάστηκε ως Φωτομοντέλο και κράτησε επαφή με τον κινηματογράφο όπου και έπαιζε σε μικρούς ρόλους, αργότερα ήρθε ο πρωταγωνιστικός ρόλος στο μιούζικαλ “Gigi” με το οποίο έκανε τουρνέ σε όλη την Αμερική μεταξύ 1951-1953.

Η άνοδος της καριέρας της ήταν απότομη :1953 “Roman Holiday” with Gregory Peck. Όπου και έλαβε το βραβείο Oscar για
Α’ γυναικείο ρόλο.
Εκείνη την εποχή γνωρίστηκε με τον Hubert Givenchy του γνωστού οίκου μόδας όπου εκτός από στενή φιλία ο Givenchy την είχε και ως μούσα του !

1954 “Sabrina” with Humphrey Bogart , υποψηφιότητα για Oscar.
1956 “War and Peace”
1957 “ Fanny Face” with Fred Astaire
1959 “ The Nun’s Story” with Petern Finch
1961 “ Breakfast at Tiffany’s” with George Peppard
1964 “ Paris when it Sizzles “ with William Holden
1964 “ My Fair Lady” with Rex Harrison
1967 “ Wait Until Dark” with Alan Arkin
…και πολλές άλλες.

Παράλληλα έπαιζε και στο Θέατρο όπου το 1954 για τον ρόλο της στο έργο “Ondine” πήρε το βραβείο “ Tony Award”.

Έκανε 2 γάμους , ο πρώτος με τον ηθοποιό Mel Ferrer με τον οποίο απέκτησε έναν γιο τον Sean Hepburn-Ferrer.
O δεύτερος με τον Ιταλό ψυχολόγο Andrea Dotti με τον οποίο απέκτησε και πάλι έναν γιο.

Από το 1988 μέχρι και τον θάνατό της στις 20/ 01/1993 στην Ελβετία , ανέλαβε τον ρόλο της πρέσβειρας στην UNICEF για τα παιδιά για τον οποίο και δούλεψε ακούραστα προσπαθώντας για το καλύτερο , έλαβε πολλά βραβεία για αυτή την προσπάθειά της μεταξύ των οποίων 1992 το “ Jean Hersholt Humanitarian Award”.

Η Audrey Hepburn στη βιτρίνα του Tiffany's

Δεν υπάρχει καμία γυναίκα επί γης που δεν έχει ονειρευτεί κάποια στιγμή να μοιάζει με την Audrey Hepburn.

Hubert de Givenchy

Το επιστέγασμα στη γεμάτη trendsetting στιγμές καριέρα της Audrey Hepburn αποτελεί η εμφάνισή της στο Breakfast at Tiffany's (1961), βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Truman Capote, σε σκηνοθεσία Blake Edwards.

Όπου είναι η Holly Golightly, ένα party girl της εποχής της, που διασκεδάζει στα hip στέκια της ΝΥ και συντηρεί την εικόνα της απαστράπτουσας socialite χάρη στα υπέρκομψα σύνολά της.H ταινία ανοίγει με τη πρωταγωνίστρια να φοράει oversized σκούρα γυαλιά ηλίου για να καλύπτει επιτυχώς τους αντιαισθητικούς μαύρους κύκλους από το ξενύχτι που προηγήθηκε, καθώς το ξημέρωμα τη βρίσκει να επιστρέφει από ένα ακόμα πάρτι της swinging μητρόπολης. Σταματά μπροστά από τη βιτρίνα του αγαπημένου της καταστήματος στη 5η Λεωφόρο, τρώγοντας ένα γλύκισμα και... κάπως έτσι προκύπτει το Πρόγευμα στο Τίφανις. Το μοναδικό μέρος που την ηρεμεί, όταν δεν έχει καλή διάθεση. Ακριβώς με τον τρόπο που το shopping θεραπεύει την "κατάθλιψη" στα κορίτσια σήμερα.Η Hepburn ήταν ικανή να κάνει ακόμα και ένα ταπεινό μαύρο φόρεμα, να παρουσιάζει ενδιαφέρον. Και αυτό το little black dress, δεδομένο πια και basic asset για τη ντουλάπα χιλιάδων γυναικών, κάνει τη ζωή πιο εύκολη –και πιο σικ, ειδικά όταν συνδυάζεται με τρεις σειρές μαργαριτάρια (έστω και faux). Και αυτή η εικόνα της σταρ με ένα αμάνικο φόρεμα, από μαύρο μετάξι, σε λιτή γραμμή, αντιγράφηκε από τη Μαρία Κάλλας μέχρι την Keira Knightley. Kαι από ότι φαίνεται κάποια ίσως καταφέρει να αποκτήσει το real thing, όπως ανακοίνωσε σήμερα ο οίκος Christie.

Το φόρεμα θα βγει σε δημοπρασία, καθώς η φιλανθρωπική οργάνωση City of Joy Aid, που το έχει στην κατοχή της, έπειτα από δωρεά του ίδιου του μετρ, αποφάσισε να το πουλήσει για να βοηθήσει τα φτωχά παιδιά στην Ινδία. Fashionistas του κόσμου, place your bids now!

Και αναδύθηκε το alter ego…

Σήμερα κάνω μία νέα αρχή …ένα νέο μπλογκ που θα είναι για λίγους και εκλεκτούς φίλους …ομολογώ ότι ακόμα δεν αποφάσισα ποιοι θα είναι αυτοί …σιγά –σιγά όμως θα γίνει κι αυτό ! Θα ακολουθήσω το ένστικτό μου…συνήθως δεν πέφτει έξω.

Το αφιερώνω στην λατρεμένη μου Audrey Hepburn και στην ταινία της Breakfast at Tiffany’s …γιατί αποτελεί το alter ego μου με ότι αυτό συνεπάγεται και χαρακτηρίζει …την ονειροπόλα , ασυμβίβαστη , φιλελεύθερη, εύθραυστη , ρομαντική, μοναχική , ταξιδιάρα, ανεξάρτητη ψυχή μου.

Και το πρώτο μπλογκ μου «στη χώρα του ονείρου και της φαντασίας» έτσι ήθελα να το ονομάσω αλλά με είχε προλάβει η MayaMaya που τελικά χάθηκε και λυπάμαι γι’ αυτό .

Εδώ θα ξεδιπλώσω την ψυχή μου…θα μιλήσω για αγαπημένα πράγματα , για ταινίες , μουσικές , και «βαθύτερα» όνειρα…